Í lok Íslandsdvalar með sundlaugarferðum, fermingarstússi og tjútti ársins (fór niðrí bæ og endaði á að dansa tvær helgar í röð!!!) verslaði ég týpískan íslenskan mat til að fara með í vinnuna. Það var búið að óska eftir íslensku nammi en ég bætti við skyri, flatkökum, skonsum, hangiáleggi og harðfiski. Einhverra hluta vegna þurfti ég að sýna hvernig ætlast er til að maður borði herlegheitin og þetta þótti gott, nema hvað harðfiskurinn er alltaf umdeildur. Þeir sem komu seint í kaffi fengu ekki jafn skýrar leiðbeiningar um hvað átti að borðast með hverju og tvisvar var ég of sein að grípa í taumana og sá fólk skella skyri á skonsur og borða með bestu lyst. ...eflaust mjög gott, hef bara ekki prófað það enn

Á laugardaginn fórum við ásamt fleirum að hlusta á Dalai lama sem var í heimsókn í Svíþjóð. Þetta átti að vera 1 1/2 tíma dagskrá en varð hátt í klukkutíma lengri. Það var sko ekki verra! Hann hló mikið og smitandi hlátri og var bara eins og hann væri í stofunni heima hjá sér en ekki fyrir framan 3300 manns. Sá sem átti að sjá um að spyrja hann út úr og leiða umræður stjórnaði nú ekki miklu eftir að hann komst í gang Ég get svo sem ekki sagt að hann hafi sagt neitt sem ég ekki vissi en hann sagði margt sem maður hefur gott af að heyra. Ég hef alltaf borið mikla virðingu fyrir Dalai lama og hún minnkaði ekki við að hlusta á hann "live".

Ég manaði mig loksins upp í að prófa sjóbaðið í Malmö. Hafdís kom í heimsókn um síðustu helgi og mig grunaði að hún væri til í eitthvað svona Þetta var hörkustuð og bara alls ekkert svo agalegt. Við prófuðum fyrst aðra kvennagufuna og skokkuðum út í sjó. Fyrsta umferð gekk ekki alveg nógu vel því hvorug okkar kom sér alla leið ofan í 2,1°"heitan" sjóinn, prófuðum þá hina kvennagufuna og settum okkur markmið (ég er sko á verkefnastjórnunarnámskeiði núna, snýst allt um markmið þessa dagana ) og næst komumst við báðar alla leið ofan í sjó, þ.e. upp að hálsi. Við vorum ekki tilbúnar til að prófa þriðju gufuna, þá sem er ætluð bæði konum og körlum, þannig að við fórum bara aftur í kvennagufurnar. Ég er reyndar að stefna á að fara á ráðstefnu í Finnlandi í ágúst og þar er gufubað skrifað inn í ráðstefnudagskrána þannig að ég fæ nógu fljótt að prófa blandaða gufu... sitja þar nakin ásamt öllum hinum ráðstefnugestunum... gömlu körlunum... og halda svo kannski fyrirlestur daginn eftir... kósý tilhugsun... 

Jæja þá er 2011 gengið í garð. Búin að troða hangikjöti, jafningi og laufabrauðssnakki í liðið, borða hefðbundinn jólaborgara með vinum Rickards, lesa bókina eftir Arnald og svo kvöddum við gamla árið í rólegheitum með villisvínssteik og fórum út til að skoða flugeldana. Þó Alfred sé ekki vel við drukkið fólk og aðra sem haga sér undarlega að hans mati þá er honum svo gott sem sama um flugelda, svo lengi sem þeim er ekki skotið upp rétt við hliðina á okkur

Við búum á fínum stað í rólegu hverfi, í þriggja hæða blokk. Maður heilsar nágrönnum sínum með "hej" þegar það á við og á sumrin bendir granninn okkur vinsamlega á að hann sé búinn að klippa hekkið í sínum garði (og við klippum okkar þá ca daginn eftir). Náunginn sem býr ská fyrir ofan okkur virðist hafa sérlega gaman af að standa úti á svölum og kjafta við nágranna sína, ská fyrir neðan sig, um ýmis hugðarefni eins og t.d. hvað hinn og þessi gengur illa um og farsíma. Annar í húsinu skokkar alltaf með reiðhjólið sitt upp og niður af þriðju hæð þar sem hann (eða kannski er það einhver annar) þekur nánast rúðurnar í íbúðinni sinni með blaðaúrklippum. Hann hefur ekki eins gaman af að tala en stoppar stundum og leggur frá sér hjólið til að klappa hundinum. Einhver annar í húsinu hefur hins vegar ekki gaman af hundum og sendir formlega kvörtun til leigusalans í hvert sinn sem heyrist almennilega í hundgreyinu. Hundurinn er sem betur fer mjög þögull svo að við fáum bara kvörtun einu sinni til tvisvar á ári.

Svo er það eldvarnarhurðin í kjallaranum sem á að vera læst. Gallinn er að þvottahúsið er hinum megin við eldvarnarhurðina og gamli húsvörðurinn neitaði að láta þá íbúa okkar stigagangs fá lykil sem ekki eiga geymslu hjá þvottahúsinu. Við gætum bara hlaupið út með þvottinn (sem er pínu spes því við höfum lykil að útidyrunum sem liggur að þvottahúsinu og þessum sömu geymslum). Þetta varð til þess að allir skildu dyrnar eftir opnar þegar þeir voru að þvo. Húsvörðurinn setti upp hótunarbréf sem er eitthvað á þessa leið: hver skilur þessar dyr eftir opnar? Þær verða að vera læstar, annars verður þessum dyrum endanlega lokað. Hótunarbréfið er nú gulnað enda búið að hanga þarna síðan áður en ég flutti inn en merkilegt nokk sáum við um daginn að einhver hefur haft fyrir því að prenta út nafn eins íbúa stigagangsins og líma með límbandi á viðeigandi stað á blaðið þ.e. eins og svar við spurningunni. Næst þegar ég gekk um þessar umtöluðu dyr þá var búið að fjarlægja nafnið. Þökk sé nokkrum ræningjum sem brutust inn í höfuðstöðvar leigufyrirtækisins síðastliðið sumar og stálu peningaskáp með lyklum að öllum húsum/íbúðum leigufyrirtækisins er búið að skipta um alla lása og lykla. Núna höfum við lykil sem gengur að eldvarnarhurðinni Hótunarbréfið hangir samt enn uppi til minningar um gamla tíma.

Lifið heil. 

Nýjasta nýtt. Nú get ég ekki millifært pening frá Íslandi nema ég sendi bankanum heima staðfestingu á því að ég sé erlendis í námi. Það er sem sagt ekki nóg að ég sé með lögheimili í Svíþjóð.

Eftir að hafa næstum gert út af við kallinn minn með allri íslenskunni á Íslandi (hann ber sig nú reyndar mjög vel og segir að þetta hafi verið fín ferð) þá hef ég haldið kennslunni aðeins áfram. Nú tilkynnir hann mér í tíma og ótíma að hann ætli í sturtu, strax! Eitthvað er hann samt tregur við að bæta við hann hann ætli að fara í sturtu því á sænsku þýðir það að það sé mjög langt þangað og ekki víst að hann komist alla leið í dag

Við erum búin að panta okkur helgarferð! Við erum ekki búin að fá pössun fyrir Alfred og kallinn ekki búinn að fá frí úr vinnunni en við ætlum samt í helgarferð. Til Íslands!!! Þar á að eyða helginni í sumarbústað með restinni af stórfjölskyldunni Hlakka svooo til!!!

Núna er sumarfríið alveg að verða búið. Það passar bara alveg, farið að rigna smá svona annað slagið! Ekki það að Rickard situr nú samt úti í skjóli fyrir rigningunni og les eins og ekkert hafi í skorist.

Haldiði að mín hafi ekki bara farið á hestbak í dag eftir vinnu. Á íslenskan hest að sjálfsögðu 

Mesti hiti sem mælst hefur í Lundi frá því mælingar hófust 1753 var síðasta sunnudag. Heilar 33,4 gráður! Það er víst reyndar séns að það hafi verið heitara einhvern dag árið 1811 en þá voru mælarnir ekki svo flottir að mæla hæsta hita dagsins.

Hitinn fór upp í 38 gráður einhvers staðar í Smálöndunum. Ég er bara alveg sátt við að hafa ekki verið þar...

Í dag er bara næstum því svalt - bara 26 stiga hiti!

Jæja, ætli það verði kannski bara svalandi að fara til Krítar! 

Þá er ég loksins búin að koma norður fyrir heimsskautsbaug og vel það. Var í vikuútlegð í Abisko, næstum eins norðarlega og hægt er að komast í Svíþjóð. Var þar ásamt öðrum líffræðingum, jarð- og landfræðingum, mannfræðingum o.s.frv. sem áttu það sameiginlegt að stunda rannsóknir á Norður- eða Suður heimsskautssvæðum. Gaman að hitta fólk sem hefur meiri áhuga á "alvöru náttúru" en garðrækt!!! Það er ekki svo algengt hér á Skáni!

Mér finnst ég alveg rosalega sænsk núna. Ég er búin að skrá mig á leikfimis/dansnámskeið sem byrjar 2. september...

Myndaðu T með líkamanum, þ.e. haltu höndunum láréttum beint út frá líkamanum. Horfðu á jörðina fyrir framan þig. Hafðu hundanammi í annarri hendinni og snúðu þér þannig að nammið sé beint yfir hundinum þínum.  Æfingin felst í því að þú mátt ekki setja hendurnar niður fyrr en hundurinn fattar að hætta að hoppa eftir namminu, ýlfra, gelta eða hvað hann nú gerir. Um leið og hann kemur fram fyrir þig og horfir í augun á þér máttu gefa honum nammið og hvíla þig.