...eða svo er mér sagt. Það er vissulega snjókoma og snjókornin hreyfast alveg doldið og skefur sums staðar. Sem sagt alvöru vetur en þeir leggja eitthvað aðra merkingu í orðið stormur hér en heima á Klakanum  Núna er víst liðinn kaldasti janúarmánuður á Skáni frá 1987 og búin að vera hvít jörð samfleytt frá því fyrir áramót. Hér í kringum mig er fólk orðið hundleitt á þessum vetri. Allir nema ég en ég var svo sem í sumarblíðunni á Íslandi megnið af janúar svo það er ekki alveg að marka...

Tollinum fannst búslóðin mín ekkert spennandi og ég fékk hana í hendurnar í dag án nokkurra vandræða eða kostnaðar. Kommóðan mín hefur fengið smá högg á bakið en okkur sýnist ekki vera neitt mál að laga það. Svo er bara að versla hillur í IKEA og fara að raða! Annars er spurning hvað við höfum mikinn tíma til að raða... við erum nefnilega svo upptekin á kvöldin sko. Erum búin að horfa á Næturvaktina og megnið af Dagvaktinni og verðum auðvitað að klára þættina. Verst að við þurfum svo að bíða eftir að Bjarnfreðarson komi á DVD. "Já, já" og "Já, sæll" er farið að heyrast marktækt oftar á heimilinu en áður. "Eigum við að ræða það eitthvað" er kannski full flókin setning svona enn sem komið er  Það er pínu gaman að horfa á þættina núna aftur eftir að hafa séð Bjarnfreðarson. Ég tek eftir hlutum sem ég tók ekkert sérstaklega eftir þegar ég sá þættina fyrst.

...svona hefði stjörnuspáin mín getað litið út fyrir janúarmánuð. Kannski leit hún svona út, ég bara las hana ekki...

Ég lét loksins verða af því að senda búslóðina mína út og var voða glöð að hafa sænska kennitölu því þá myndi ég ekki að lenda í veseni með að ná dótinu úr tollinum. Bjartsýn!!!!

Dagurinn í dag hefur farið í samskipti við alveg ágæta konu hjá Samskipum í Svíþjóð sem hefur greinilega eitthvað með skýrslugerð að gera og undirbúning gagna fyrir tollinn. Hjá henni frétti ég að til að fá búslóð flutta tollfrjálsa inn í landið þá þarf að flytja hana innan árs frá því að eigandinn er skráður inn í landið. Ég er búin að vera hér í 2,5 ár.

Ég er sem sagt að fara að skrifa skjal sem á að lýsa aðstæðum mínum í Svíþjóð og ástæðum fyrir því að ég hafi ekki flutt búslóðina fyrr, reyna að fá gögn frá stúdentabústöðunum sem rökstyðja að ég hafi ekki getað fengið annað en herbergi þegar ég flutti hingað o.s.frv. Svo er bara að vona að það verði tekið gott og gilt svo ég þurfi ekki að borga formúgu (= toll + skatt) fyrir gamla draslið mitt.

Svo þurfti ég að gera tollskýrsluna upp á nýtt því hún var vitlaust útfyllt hjá mér og fékk upplýsingar um að ég ætti að skrifa undir hana með bláum penna. Eins gott að láta ekki hanka sig á því!!!

Hér er mikil spenna í gangi. Ein veðurspá segir að í næstu viku verði 6 stiga hiti og kannski rigning og önnur segir að hitinn verði í kringum frostmark og hugsanlega snjókoma. Núna er allt snjóhvít og voða fallegt. Búið að snjóa meira og minna í tvo daga hér í Lundi. Í fyrrakvöld, eins og svo oft, var Alfred hleypt út í litla garðinn okkar. Hann var úti í smástund, kom svo inn í hlýjuna og stóð lengi nefið í dyragættinni og horfði út í snjókomuna áður en hann hljóp út aftur.

Í gær var jólahlaðborð í vinnunni. Allir komu með eitthvað og úr varð hið myndarlegasta hlaðborð með síld og jólaskinku, sinnepi, kjötbollum, pylsum, rúsínubrauði, Jansons frestelse (sem er sænskur réttur) og svo blandað með skemmtilegum útlendum réttum eins og kínverskum fisk og fylltu pasta. Og svo var alls konar jólanammi í eftirrétt. Ég kom með lakkrískurltoppa sem ég bakaði í vikunni. Sá sem sat við hliðina á mér varð sá fyrsti til að ríða á vaðið í eftirréttadeildina og pældi mikið í hvað þetta væri allt saman og hverjir hefðu gert eftirréttina. Hann spurði hvað ég hefði gert og ég sagði að ef hann fyndi lakkrís í einhverju þá væri það mér að kenna. Hann varð voða forvitinn og smakkaði þessa skrítnu samsetningu og þurfti að ræða hana voða mikið og pæla í henni enda ekta fræðingur. Einn sem sat á hinum enda langborðsins sagði þá allt í einu frekar hátt að ef hann hefði heyrt rétt þá hefði María komið með kökur með súkkulaði og lakkrís! Viti menn, tilviljun eður ei, helmingurinn af fólkinu stóð upp forvitinn á svip og náði í eftirrétti og m.a. toppana. Svíunum finnst þessi blanda alltaf góð en eins og venjulega var fólk frá Suður-Evrópu eða öðrum heimsálfum ekkert að tjá sig um bragðgæðin
Merkilegt að 4 eða 5 af rúmlega 20 manns spurðu mig fyrir jólahlaðborðið hvort ég ætlaði að koma með kæstan hákarl!

Rickard er tilbúinn fyrir Íslandsför. Hann er búinn að kaupa nýja skó, svona uppháa Gore-tex, sem hafa komið sér mjög vel núna í snjónum.

Mig dreymdi undarlegan draum í nótt. Ég var stödd ásamt systrum mínum og mömmu í rútu sem stoppaði við Grand Canyon. Gædinn talaði eitthvað smá og svo fóru allir út úr rútunni. Ég sá bjargbrúnina á þessu mikla gljúfri við hliðina á rútunni en systur mínar og mamma, með Dóru í fararbroddi tóku hins vegar strikið inn í bæ, og ég á eftir. Spurði hvort þær vissu hvert þær væru að fara og þær voru alveg vissar og gengu svo greitt að ég hélt varla í við þær. Eftir smá labb var áfangastaðnum náð: Kentucky Fried Chicken! Þar var tilboð á nýrri týpu af hamborgara!

Lúsíuhátíðin var í gær. Í gær var ég reyndar upptekin við að baka mömmukökur og randalínu (hvort tveggja að hluta nett ofbakað en vel ætt), versla, skoða myndir og sofa þannig að Lúsían var bara skoðuð gegnum sjónvarsskjáinn. Á föstudaginn Lúsíaðist ég hins vegar fullt. Ég ákvað að vera með í "Lúsíulestinni" sem gengur syngjandi um vistfræðihúsið og heldur míní tónleika á kaffistofunni á hverri hæð. Sex lög voru æfð í röddum í vikunni og svo byrjuðum við föstudagsmorguninn á að búa til kransa og kveikja á batterískertum (það var sko engin lúsíulest í vinnunni fyrsta árið mitt í Lundi því árið áður fór brunakerfið í gang, með tilheyrandi kostnaði, þegar Lúsían sem er með kertakórónu á hausnum stillti sér óvart upp beint undir ofurnæma reykskynjaranum). Svo klæddum við okkur í hvítt. Flestir voru í hvítum sloppum, enda nóg til af þeim í húsinu, en eitthvað minna til af ekta lúsíufatnaði  Þetta gekk ótrúlega vel miðað við að við vorum búin að æfa alveg fjórum sinnum! Tilvonandi yfirmaður stofnunarinnar (eftir breytingar um áramótin) var Lúsía með batterískertakórónu á hausnum og tókst merkilegt nokk að vera alvarlegur og hátíðlegur allan tímann þrátt fyrir að öllum fyndist brilljant og mörgum voða fyndið að hann skyldi vera Lúsía Svo fengum við glögg og piparkökur á eftir.

Um kvöldið fórum við Rickard svo á Lúsíutónleika í dómkirkjunni. Þar var mikil hátíðarstemning. Stóran hluta tónleikanna var bara kveikt á kertaljósum í þessari stóru kirkju og margir kórar sem sungu. Gaman gaman.

Á laugardagskvöldið fórum við svo að sjá Joe Labero sem er sænskur sjónhverfingamaður sem sýnir víða um heim. Það var vissulega gaman og flott sýning en mikið rosalega platar hann mann! Eftir sum atriðin sat ég bara nett pirruð og hugsi í stað þess að klappa og ég var ekki ein um það!

10 dagar til jóla! ... sænskra jóla í þetta sinn...

Þá erum við komin heim í þögnina í Lundi. Engir kallandi sölumenn, enginn stillir sér upp fyrir framan okkur eða eltir okkur með söluvarning. Bílflaut heyrist varla (nema á leiðinni heim frá Malmö í gær þá gat Rickard ekki stillt sig um að flauta nokkrum sinnum svona til gamans).

Við vorum vægast sagt að verða ansi þreytt á sölumönnum þarna í suðurhluta Egyptalands og miðað við bókina okkar þá gátum við búist við svipuðu á helstu túristastöðum í Kaíró. Ég átti því alveg eins von á að verða þeirri stund fegnust þegar ég kæmist út í flugvél. Egypsk stjórnvöld eru hins vegar að reyna að fræða sölumenn um að ferðafólk haldi fastar um veskin sín þegar áreiti er mikið. Þetta virðist vera að bera árangur í Kaíró þar sem markaðurinn var mjög skemmtilegur og það er búið að byggja vegg/múr utan um svæðið þar sem stóru pýramídarnir þrír eru. Aðeins sölumenn með einhver réttindi/pappíra eða eitthvað mega vinna þar inni.

Þrátt fyrir að vera, á köflum, einstaklega skítug borg fannst mér Kaíró skemmtileg og synd að við höfðum ekki langan tíma til að skoða okkur um. Þar eru áskoranir á hverju götuhorni, allavega öllum stærri götuhornum, sem felast í því að komast yfir götuna. Rickard fannst ég algjör glanni til að byrja með og akiteraði fyrir notkun neðanjarðarlestanna (og samt var ég algjör skræfa í samanburði við innfædda). Seinna sama dag fannst mér hann vera orðinn algjör glanni á köflum. Oftast virkaði þó best að koma sér yfir göturnar hlémegin við innfædda. Það virtist öruggast.

Við fórum á egypskan skyndibitastað sem ég mæli með. Matseðillinn er reyndar á arabísku en eins og á flestum skyndibitastöðum eru myndir uppi á vegg líka Starfsfólkið var mjög almennilegt og hugsaði vel um okkur þó við kynnum greinilega ekkert á systemið þarna og aðrir kúnnar stæðu brosandi eða hlæjandi að okkur. Fyrri daginn skoðuðum við líka Egypska safnið, sáum þar ca 3000 ára gömul lík og fleira áhugavert. Fólk með alvöru áhuga á egypskri sögu gæti eflaust dundað sér á safninu í marga daga en við vorum búin að fá nóg eftir ca 3 tíma.

Hinn heili dagurinn okkar í Kaíró var helgaður pýramídum. Við leigðum okkur leigubíl fyrir daginn og fórum á flakk. Við skoðuðum step pýramída sem er sagður elsti pýramídinn, hann er sum sé byggður í stöllum og líklega undanfari pýramídanna. Svo sáum við "bent pyramid" sem er talinn tilraun til að byggja pýramída eins og við þekkjum þá en þeir byrjuðu of bratt og þurftu að fletja hann pínu út að ofan. Rauði pýramídinn mun vera fyrsti alvöru pýramídinn (af þeim sem eru uppistandandi allavega). Við fórum inn í hann. Það var ævintýri út af fyrir sig og ég skildi hvað var átt við í gædbókinni okkar að það væri pínu Indiana Jones fílingur að fara inn. Fyrst voru aflíðandi þröng göng hallandi niður. Ekki séns að standa uppréttur svo annað hvort var að ganga einhvers konar köngulóagang niður eða labba aftur á bak. Það sá ekki fyrir endann á göngunum og þau virtust endalaust löng og urðu dimmari og dimmari. Þegar niður var komið var kolniðamyrkur og við tóku stutt en lárétt þröng göng. Allt í einu gat maður staðið uppréttur og með litla vasaljósinu sem Rickard dró upp úr bakpokanum sáum við að þarna var hátt til loft og vítt til veggja. Næsta herbergi var upplýst, líka nokkuð stórt. Þar löbbuðum við upp tréstiga til að komast inn í síðasta herbergið. Við stöldruðum stutt við þarna inni. Lyktin benti til að þetta væri ekki heilnæmasti staðurinn á jörðinni. Pyramídaferðin endaði í úthverfi Kaíró, nánar tiltekið í Giza þar sem pýramídarnir þrír eru (ásamt sex minni pýramídum) og sphinxinum. Eins og venjulega er önnur tilfinning að sjá með eigin augum. Þeir eru vissulega flottir. Við löbbuðum nokkra km til að komast í kringum þá (aþþí að við höfðum ekki áhuga á úlfaldareið). Skemmtilegt. Skil alveg að þeir flokkist sem eitt af 7 undrum veraldar. Skil bæ ðe vei enn betur að Petra í Jórdaníu hafi verið kosið sem eitt af 7 nýju undrum veraldar!

Það hittist svo illa á að það var brjálað að gera hjá Sigrúnu akkúrat þegar við vorum í Kaíró. Bókasending sem var búin að vera föst í tollinum í tvær vikur loksinsá leiðinni í bókabúðina hennar. Við skruppum samt í heimsókn í bókabúðina á meðan hún var að bíða eftir bókunum. Það var rosa gaman. Bæði að hitta hana, að sjálfsögðu, og kjafta og fá svör við spurningum sem við höfðum verið að spyrja okkur. Það var ekki síður gaman að fá þetta tækifæri til að heimsækja þetta hverfi. Það er miklu evrópskara en önnur hverfi sem við sáum í Kaíró, miklu hreinna og tja, eins og Rickard sagði, að hann gæti hugsað sér að búa þarna ef hann ætti að búa í Kaíró.

En já, svona sem smá "summary". Ég mæli hiklaust með Jórdaníu. Fallegt land, vinalegt fólk, flott náttúra og mikil saga líka. Egyptaland er nett erfitt að ferðast um vegna sölumannanna þannig að ég er ekkert gífurlega spennt fyrir að fara til suðurhlutans aftur. En ef ég reyni að útiloka þann þáttinn úr kollinum var óneitanlega gaman að koma þangað og ótrúlegt hvað hefur varðveist frá tímum faraóanna. Upphaflega vorum við að spá í að fara líka til Sýrlands en sáum svo að við myndum ekki hafa tíma til þess. Ferðalangur sem við hittum undir lok ferðar sagði að honum hefði fundist hann langmest velkominn í Sýrlandi og fólkið þar m.a.s. vingjarnlegra og gestrisnara en í Jórdaníu. Spurning um að fara þangað einhvern tímann... en það gerum við ekki á næstunni. Með ísraelskan stimpil í passanum kemst maður ekki eitt skref inn fyrir landamærin... 

Jæja, þá er spurning um að fara í gegnum myndirnar...  

Vid tokum lest fra Luxor til Aswan. Lest sem atti ad fara einhvern timann a bilinu 8-9.30 skv. misvisandi upplysingum. Vid komum a lestarstodina og hoppudum nanast beint upp i lest. Vid vissum reyndar aldrei hvort thetta var lestin sem vid attum ad fara med (taeknilega sed eru bara nokkrar lestar sem turistar mega ferdast med). Thad tok naungana a brautarpallinum sma stund ad akveda hvort vid maettum fara um bord. Thegar i lestina var komid fengum vid af thvi er virtist notadan lestarmida og var sagt ad borga seinna. Svo kom naungi ad tekka midana en var horfinn adur en vid nadum ad spyrja hvort vid aettum ekki ad borga. Stuttu sidar kom fyrsti naunginn aftur til ad rukka fyrir midana (edlilegt verd). Hummmm..... en a leidarenda komumst vid an vandraeda

I Aswan nenntum vid ekki ad skoda hof. Forum i siglingu um Nil a seglbat, heimsottum thorp og tokum almmeningsbat yfir Nil til ad skoda  byrjunina (eda endann, eftir thvi hvernig a thad er litid) a Sahara. fottudum a leidinni til baka ad Rickard sat vitlausu megin i batnum. Vid hofdum bara fundid okkur plass en thad reyndist vera kvennamegin...   Vid urdum fyrir pinu vonbrigdum med "Sahara". Eftir ad hafa gengid upp a haestu haed sem vid saum tha saum vid bara naesta hol og thad var fullt af grjoti en ekki endalaust af sandi eins og vid vildum sja En thar var ro og thar var fridur. Bara einn naungi a ulfalda kom ad tala vid okkur og hann reyndi ekki ad selja okkur neitt! Skildi vel ad vid vaerum ad leita ad frid. Her i Aswan eru solumennirnir ekki alveg jafn svakalegir og i Luxor en thetta er ad verda piiiiinu threytandi. Her eru faerri sem elta mann langar leidir en ordid threytandi thegar madur heyrir i 30. skiptid: Felucca! (thad er seglbatur) Good price! Cheap price! You know how much... Maybe later... On your way back maybe! Or do you want taxi! (afsakid, eg finn ekki spurningamerki a thessu lyklabordi...). En thad er naestum enntha pinu fyndid ad labba framhja bud med skiltinu "No hassle" og fyrir utan stendur madur sem segir Welcome, no hassle here ...og svo thegar madur labbar fram hja hropar hann Hey, I said no hassle here, come and look! HELLO!

Vedurspain er frekar einhaef fyrir thetta svaedi, heidskirt og ca 27 stiga hiti og thad er vetur!

I kvold tokum vid naeturlestina til Cairo. Skodum okkur um thar, kikjum a pyramidana og naum vonandi ad hitta Sigrunu adur en vid fljugum heim til Sverige a fostudaginn.

Dahab a Sinaiskaganum var spes stadur. Thegar vid keyrdum thangad leist okkur ekkert a blikuna. Malargotur og flautandi bilar og ekkert mjog afslappandi ad sja. Stigurinn medfram sjonum var hins vegar steinilagdur, kosy, med fullt af kosy veitingastodum og nanast bara turistum... Engin sandstrond en i stadinn voru koralrif bara nokkra metra ut fra strondinni.

Vid erum i Luxor. Komum i gaer eftir flug fra Sinai-skaganum. Eftir ad hafa adlagad vaentingarnar ad raunveruleikanum verdur nu ad segjast ad grafhysin og hofin her eru mjog flott. Skemmdi pinu fyrir okkur i byrjun ad hafa byrjad a Jordaniu og sed Petru. Luxor er naestum andstaedan. I Petru ser madur enga bila. Asnar og ulfaldar, hestar og hestvagnar eru farartaekin sem eru i bodi fyrir tha sem vilja. Solubasar vissulega a stadnum en ekkert areiti ad gagni. Umhverfid er thad sem er flott i Petruog hofin flott ad utan en ekkert ad sja inni (allt var tekid burt eda skemmt i 'icon war'). I Luxor eru hins vegar heilu hlossin af rutum og hellingur af leigubilum en engir ulfaldar eda asnar. Oft ekki mikid ad sja utan fra og doldid mikid rusl a koflum en inni i grafhysunum er rosa flott og hofin sjalf mjog flott. Their sem sja um ad tekka a midunum (madur borgar serstaklega fyrir hvert hof) eru hadir pening fra turistum og labba a eftir manni thyljandi upp upplysingar hvort sem madur vill edur ei. Sumir eru rosa godir og veita godar upplysingar. Vid vorum mjog heppin. Hittum thyskan ahugamann um egypska sogu. Hann hefur komid til Luxor a hverju ari i 20 ar og labbadi med okkur fjallsleid a milli tveggja stada. Thad var mjog gaman. Hann hafdi buid i Svitjod og virtist finnast gaman ad aefa saenskuna sina. 

Vid aetlum ad skoda nokkur hof i vidbot a morgun en annars erum vid eiginlega komin med alveg nog af hofum. A sunnudaginn aetlum vid til Aswan sem er sunnarlega i Egyptalandi og erum ad paela i a sleppa hofaskodunum thar. Adfaranott midvikudags tokum vid svo naeturlestina til Cairo.

Thad er naestum minna areiti her en eg bjost vid. Flestir eru mjog almennilegir og gestrisni virdist folkinu i blod borin. En thad er mikil samkeppni milli solumanna. Pinu gaman ad labba i gegnum markadinn og skoda mismunandi adferdir solumannanna. Sumir stilla ser upp fyrir framan mann og einn lagdi sjal a oxlina a mer thegar eg labbadi fram hja. Adrir gera ekkert (sem virkar mun betur a okkur). Mennirnir sem bjoda ferdir med hesvognum geta verid nett threytandi sumir hverjir. Einn elti okkur langar leidir i gaerkvoldi thegar vid vorum ad leita okkur ad veitingastad. Vid vorum buin ad segja nei takk nokkrum sinnum, baedi a ensku og arabisku, og ignorera hann svo. Hann gafst upp thegar min fekk nog og sagdi BLESS (a arabisku). Sumir reyna lika ad giska hvert madur se ad fara og segja ad sa stadur se lokadur og hann geti keyrt okkur annad... En upp til hopa er folk mjog indaelt.

Vid erum komin til Dahab a Sinai skaganum, a strond vid Rauda hafid. Thetta er turistastadur, vinsaell medal kafara en thad mun vera fint ad snorkla lika og kannski bara slappa af! Eitthvad sem vid thurfum a ad halda nuna.

I stad thess ad taka ferjuna fra Jordaniu til Egyptalands eins og upphaflega var planad forum vid landleidina med leigubilum. Vid nadum sem sagt ad vera i Israel i ca klukkutima. Ad vissu leyti skritid ad keyra thar i gegn. Allt i einu sa borgin evropskari ut en jordaniu megin, folkid evropskt i utliti og gjaldmaelir i leigubilnum. A landamaerunum til Israel var meiri oryggisgaelsa en er a venjulegum flugvollum!

En ja vid forum i Wadi Rum eydimorkina i Jordaniu. Thar var talsvert mikill grodur! Fyrst tokum vid halfs dags jeppasafari, mjog turistalegt en alveg skemmtilegt. Endudum i tjaldi inni i eydimorkinni thar sem vid satum vid eld um kvoldid og sotrudum disaett te. Beduinar, sem byggja thetta svaedi, eru mikid fyrir te. Veit ekki hvad eg drakk mikid te a ca solarhring! I eydimorkinni er grafarthogn a nottunni.Vid fengum ad breyta ferdinni pinu thannig ad morguninn eftir og fengum ad rida ulfoldum til baka i stad thess ad vera sott a jeppa. Jeppaferdir varla byrjadar thannig ad thad voru bara vid, vindurinn og sa sem teymdi ulfaldana i ruman klukkutima. Hljomar romantiskt, ekki satt! ...og svo hringdi farsimi mannsins sem teymdi ulfaldana, og rassinn og laerin urdu aumari og aumari. Sidasta korterid var eg ordin alveg handviss um ad eg myndi ekki geta setid i viku (er ekki ad grinast). Eda eins og Rickard sagdi undir lok tursins thegar vid saum turista a jeppa horfa ofundaraugum a okkur  Ef thau bara vissu hvernig tilfinning thad er ad sitja her i raun og veru...

Jaeja, Dahab er vist med afslappadri stodum i Egyptalandi. Samt er areiti solumanna miiiiiklu meira her en i jordaniu. Naestum spennt ad sja hvernig thad verdur sidar meir!

Eg held eg hafi sett personulegt met i troppugangi sidustu tvo daga, upp og nidur heilu fjollin! Petra er merkilegur stadur. Klettaborg i bokstaflegum skilningi. Hof og heimili eru hoggin inn i sandstein og umhverfid faranlega flott. Orugglega haegt ad ganga her um i marga daga og uppgotva alltaf eitthvad nytt.

Dauda hafid var lika spes, eiginlega fyndid ad fljota eins og korktappi (madur m.a.s. flaut lodrettur i vatninu med hendur nidur med sidum!) en mikid hryllilega er Dauda hafid bragdvont. Fekk einn dropa upp i mig einu sinni og helt ad bragdid aetladi aldrei ad hverfa. Dauda hafid er ca 30% salt!!!

A morgun forum vid i Wadi Rum eydimorkina.

» 5 hafa sagt sína skoðun